Аяғы қырқылған кептер туралы жыр – Темірхан Медетбек

Сол бір көріністі
Еске алсам
Күйреп қирағандай
Боламын тас-талқан:
Көгілдір кептердің аяғы
Бір оңбағанның қолымен
Қырқылып тасталған.
Көгілдір кептерім-ай!
Сен үшін
Кеп-кең дүниенің
Бір уыс боп
Тарылып кеткенін-ай!
Сол бір кептерді
Құрып кеткір бұл тағдыр
Бір пәсте сан алдайды:
Бейшара кептер
Телеграф сымдарына да,
Ағаш бұтақтарына да,
Үйлердің шатырларына да
Қона алмайды.
Қона алмайды!
Қонбақ болады –
Бірақ амал не?! –
Қалбаң етіп
Құлап бара жатады.
Бейшара байғұс
Жылап бара жатады...
Қандай ауыр! —
Ірітіп жатқандай
Азаптың уыты етімді.
Сол бір кептер
Өз жеріне қона алмай
Аласұрып жүрген
Қазақтың рухы секілді.