Өлең, жыр, ақындар

Залым

  • 25.06.2022
  • 0
  • 0
  • 507
Мына бір жігіттің —
Қулығына ғана емес,
Залымдығына да! —
Құрық бойламайды.
Сол құрыққа
Сырық жалғасаң
Ол да бойламайды.
Жасаған қиянатын —
Ешуақта! —
Қиянат деп ойламайды.
Қырық қулығы,
Алпыс айласы,
Сексен сұмдығы бар.
Аспан асты,
Жер үстінде
Жұрт білмейтін
Құпия аралдары мен
Құпия құрлығы бар...
Жақындасаң! —
Зып етіп ішіңе кіріп
Істіктерімен
Жаныңды піседі.
Сөйтіп
Қаныңды ішеді.
Әп-сәтте
Тамырларыңның суалып
Тартылып кепкенін
Білмей қаласың.
Сонан соң
Тастап кеткен шоғынан
Иесіз
Үйдей жанасың!
Оп-оңай
Жаныңды бүлдіріп
Апыр-топыр етеді.
Бетіңе күліп тұрып
Көзіңді шұқып
Соқыр етеді.
Енді бір кездессең —
Білдірмей-ақ
Етіңді сылып
Теріңді тірідей сыпырады
(Сол кезде ол —
Масаттанып! —
Желді күнгі
Құйындай құтырады).
Мойныңды ырғайдай
Битіңді торғайдай етіп
Өзіңді мүлде
Мініп жүретін
Түйе қып алады.
…Ақырында сенің —
Саудыраған! —
Сүйегің ғана қалады.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жазар кезде өлеңдi

  • 0
  • 0

Жазар кезде өлеңдi
тылсым жұмбақ күш кернейдi денемдi.
Бар айналам толып кетер жарқылға.
Дәл сол сәтте секiрсем

Толық

Шағын баллада

  • 0
  • 0

Есiме алсам сыздар жүрек жарасы!
Ауылға да қашық емес арасы
сонадайда жапа-жалғыз, көнелеу
жататұғын жас баланың моласы.

Толық

Түнгі аэропорт

  • 0
  • 0

Азат болып бұл жерде сан ойлардан
сан тағдырға құнығып қарайды адам:
табысу мен қоштасу, күлу, жылау,
абыр-сабыр асығыс бар айналаң.

Толық

Қарап көріңіз