Серік Ақсұңқарұлы

Сен,
Серік Ақсұңқарұлы,
Өлеңге —
Менен бұрын! —
Қасқыр боп
Ұлып келіп ең.
Сені сол кезде
Алтайдың бесігінен
Аунап түсіп
Әлемге жар салған
Көне заманғы
Түрік көріп ем.
Анттай адал,
Серттей берік,
Ақсұңқарұлы,
Тап қазір сен
Айдары өрттей
Айбатсың.
Жігерді жанып,
Қарқаралының
Шыңырау түбінен
Қазып алынған
Қайрақсың.
Үміті тұлдыр,
Беті бұлыңғыр
Мына заманда
Бәрін де, бәрін
Ұғынғансың.
... Сені пәкене дейді!
Пәкене емессің! —
Бар болғаны –
Күндердің күнінде
Кім-кімді де
Лақтырып жіберер
Серіппедей сығылғансың!
Серік, інім-ау,
Мен сенен
Немді аяйын! —
Жырдағы құбылыссың.
Әділетсіздік пен
Аярлықтың
Бет-ауыздарын
Быт-шытын шығарар
Жұп-жұмыр
Жұдырықсың!
Ақсұңқарұлы,
Бүгінде сен
Ұлтыңның
Ар-ұяты үшін
Басыңды бәйгеге тігер
Рухтысың!
Содан да сен
Қанды қақпаннан
Аяғын шайнап үзіп
Босап шыққан
Ызалы қасқырдай
Сарыарқаның төсінде
Заманның зарын айтып
Ұлып тұрсың!

---