Тірі жанға ой қоғзап

Жарыса сұлу көктеммен
Жарқырап туар Май айын
Жұртпен бірге күткем мен
Гүлін Майда даланың.
Қыс күні шың құздарды
Қарлы құйын ораған,
Аязда да ызғарлы
Жемдеп малын қорадан,—
Шешпей тонын үстінен
Шегінбей де бораннан
Суық күнде үскірген
Малға қат-қат оралған,—
— «Өседі,— деп,— мал төлден»,
Тыным таппай бір адам,
Тұрып ылғи ертеңмен,
Қоралы қойын қараған.
Ол бір колхоз шопаны
Бойындағы Күртінің
Күртіде оның отары,
Шопан — көзі жұртының.
Деуші еді ол, қыс қысса:
— Май туса екен, Май туса!
Көргені оның бір қыс па?
Туды Май да салтынша.
Туды сұлу Май айы,
Тірі жанға ой қозғап,
Қырларда ұшан қайдағы
Мал төлдеді, қой қоздап.
Мал төлдеді, қой қоздап,—
Май да туды, жаз күлді!
Қозы емізген уыз ап,—
Көрдің бе, қыз Назгүлді!
Колхозында өзінің
Назгүл малдың дәрігері,
Алдында өсті көзінің
Ойнақтаған төлдері...
Міне, бүгін ауданда
Тойлап Майдың мейрамын,
Сол қыз сапта тұр алда,
Шырқап әннің ырғағын.
Мерекелеп ту алып,
Шопан да жүр Назгүлмен,
Жұрт мейрамдап қуанып
Жайраң қақты жазбенен.

1957