Жатыр едім тыныстап

Тау төрінде тыныштап
Бойға ауасын сіңіріп,
Жатыр едім тыныстап,
Түн самалын сіміріп,
Жатыр едім албырап,
Тәтті ұйқыға тербеліп,
Құлағыма, ал – бірақ
Сылдыр-сылдыр үн келіп,
Кез ұйқыдан оянып,
Сергек сезім елеңдей,
Қосылып бір толғанып
Қыздар салған өлеңдей –
Жалт қарасам жақын кеп
Толқын көшіп бір дүрмек,
Кеудедегі ақынның
Өлеңіндей күмбірлеп
Өрден аңсап төменді
Таудың мөлдір бұлағы
Жыр шеріте жөнелді
Гүл бағына қырдағы...
Кең далама гүмбірлей
Менің дағы өлеңім,
Сол бұлақша дүрілдей
Жатса екен тез дер едім.