Өлең, жыр, ақындар

Күз

  • 12.07.2022
  • 0
  • 0
  • 1657
Көтеріле, аспандай,
Көкте сұрша бұлт кешіп;
Жерге інжу шашқандай,
Күміс моншақ шық түсіп.
Қайың, терек басынан
Сарғыш тартып жапырақ,
Жерге түсіп шашылған,
Жел үрсе тек қалтырап...
Тау басына бусанып
Бозғыл тұман оралып;
Сарқырап ағып шу салып,
Өзені мың бұралып;
Мәуе пісіп балбырап
Маужыраған қоңыр күз.
Алма пісіп албырап,
Көзді тартқан көріңіз.
Беті қызыл алмадай
Балаларды ойнаған,
Анасында аймалай,
Мектебі түр қол бұлғаған.
Жерде жазғы жайқалған,
Орып болып егінін.
Көз жіберсең байқалған,
Көңілді ел бүгін.

1948



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сүйгенім

  • 0
  • 0

Орман көлеңкесінде,
Бұлтты аспанның кешінде:
Есімде... ұзақ қыдырдық
Жапырақтарға оранып,

Толық

Үзінді

  • 0
  • 0

Мен жүргем жүрек оты кезде маздар
Анселей жотасында,
Жотаға ақ тентек қыс кигізді ызғар
Қар құйын бұрқасында.

Толық

Сөз зергер

  • 0
  • 0

Өлеңнің биік көгінде,
Шалқая бейне туған ай, –
Кең даламның төрінде,
Жаны ақын туды Абай.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар