Өлең, жыр, ақындар

Күз

  • 12.07.2022
  • 0
  • 0
  • 2027
Көтеріле, аспандай,
Көкте сұрша бұлт кешіп;
Жерге інжу шашқандай,
Күміс моншақ шық түсіп.
Қайың, терек басынан
Сарғыш тартып жапырақ,
Жерге түсіп шашылған,
Жел үрсе тек қалтырап...
Тау басына бусанып
Бозғыл тұман оралып;
Сарқырап ағып шу салып,
Өзені мың бұралып;
Мәуе пісіп балбырап
Маужыраған қоңыр күз.
Алма пісіп албырап,
Көзді тартқан көріңіз.
Беті қызыл алмадай
Балаларды ойнаған,
Анасында аймалай,
Мектебі түр қол бұлғаған.
Жерде жазғы жайқалған,
Орып болып егінін.
Көз жіберсең байқалған,
Көңілді ел бүгін.

1948



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шәкірт

  • 0
  • 0

– Ал, кетейікші құдай үшін?
Көк күңгірт, жер топырақ –
Көңілсіздеу жолда пішін,...
– Ей мұнда отыр, кел, шырақ.

Толық

Жоқ, мен Байрон емеспін, езге жанмын

  • 0
  • 0

Жоқ, мен Байрон емеспін, езге жанмын,
Әлі жұртқа мәлімсіз бір адаммын,
Қуғын көрген сол құсап мен бір кезбе,
Жаным орыс болып тек жаралғанмын.

Толық

Қылыш

  • 0
  • 0

Кигенің, жігіт, көн етік,
Күміс сап қылыш беліңде.
Шаршапсың ауыр жол өтіп,
Қонып кет менің үйіме!

Толық

Қарап көріңіз