Өлең, жыр, ақындар

Ауыл кеші

  • 15.09.2022
  • 0
  • 0
  • 1123
Қастерлеген хатыңды, бағалаған,
аман-есен мұндағы жаман ағаң.
Қақпақылдап тынымсыз жел – уақыт,
қаңбақ – күндер келмеске домалаған.
Төлдеп болды қолдағы ырысты мал.
Жүрегіңді тербетер тыныштық – ән.
Бүгін Аспан боталап, Тау тамсанды,
бүйен – сайға құйылып уыз тұман.
Қойшы аянбас сіздердей қонағынан,
не бір серке сойылар, не бағлан...
Жаз жазмышын оқисың, жанар қадап,
жадыраңқы іңірдің қабағынан.
Ыңылдайды інішек «Дудар-ай»-ды.
Ырымдайды қойшымыз туған Айды.
Таныстырған өзіңе тарғыл мысық
тышқандарды күнұзын қудалайды.
«Қылышбұлақ» – құты бар мекеніміз.
Жеке там үй – біздегі жеке мүйіс.
Марқа-көңіл қоймайды маңырауын,
терезеден Ай қарап текемүйіз.
Болмаса егер бойдағы сабыр-ұстам,
саған деген өлер ме ем сағыныштан.
Көгілдір нұр төгіп тұр Көкте жұлдыз,
қой көзіндей, сәулеге шағылысқан.
Тындырғандай осы айда зор жұмысты,
кеше ақыры «аспанға бөркім ұшты».
Төл деген не, тәйірі, күні ертеңгі
«сақманы» Өлөңнің қорқынышты...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ажал даласындағы тірі тас

  • 0
  • 0

Сөз сүйегін өлшеме, мұңды өлшегін,
Ой – көп, қобыз-ділімнің түртер ішегін.
Сары Дала дөңбекшіп Күн астында,
сайтан-сағым сорады бұлт емшегін.

Толық

Қарауылда, автобекетте

  • 0
  • 0

Қарауылда, автобекетте,
Сені алғаш көргеннен-ақ,
бір шұғылаңды сезгенмін, шалқып тұрған.
О мезет — өзім де ауада қалқып тұрғам!..

Толық

Олар дым

  • 0
  • 0

Өзім де елге көптен бері көсемсуді
доғардым. Сен туралы Оймен ғана
өлшенеді әр адым. Кемпірқосақ-үмітімді
жүрегіме орадым. Құштар еттің...

Толық

Қарап көріңіз