Қырқыншы жылдардағы бесік жырынан
- 1
- 2
«Кебін киген өледі,
Кебенек киген келеді»,
Майданға көкең кеткенде,
Осылай бәрі деп еді.
Бұлт
(І - НҰСҚА)Тұңғиық, түпсіз көк аспан
Жайымен ғана жатыр сұлқ.
Керуендей адасқан
Келеді жылжып бір топ бұлт.
Дауылдың құлы қошқыл бұлт
Көмескі торға байланып,
Бойында күші етпей былқ,
Барады қайда айдалып?
Бұлтты кенет буды ашу,
Долдана дауыл сыпырды.
Көк беті болды уда-шу,
Найзағай оғы атылды.
Тәкәппар, долы тынды жел,
Бұлт өксіді еңіреп.
Қарық болды қара жер,
Қайғылы жасын төгіп ед.
Кенет дауыл сап етті,
Қайтадан мініп қалпына.
Бұлтты айдап әкетті
Бұрылттырмай артына!
Пікірлер (5)
Пікір қалдырыңыз
Қырман басында
- 0
- 2
Қызу қарқын, көңіл шат,
Шығады жарқын дауыстар.
Ұштасқан қимыл қат-қабат,
Еселенген екпін бар.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Айжамал
Жетілетін өлшеп бірет кес -
Айжамал
Өте керемет -
Айжамал
Керемет -
Сапар Каусар
МАҒАН ҰНАМАДЫ -
Серикбаева Лаззат
Өте жақсы өлең.
Амина
Маған ұнады
Дидар
Мұқағали Мақатаевтың Бұлт атты өлеңі қатты ұнады
Севгина
Супер!!!!!!!!!!
Аякөз
Керемет өлең екен бұрын бұндай өлең көрмеппін
Каиф
Каиф