Өлең, жыр, ақындар

Шыға алмадым шырғалаңнан әттең-ай

Шыға алмадым шырғалаңнан әттең-ай,
Жатыр мида түрлі ойлар, мың сарай.
Тылсым сырлар жай тапқызбай, бек қойды,
Қамалғандай сан жылдарға зынданға-ай.
Байланған ба бүкіл денем арқанға?
Ұсталған ба аяқ-қолым тұзаққа?
Түсіп жатты ми мен жүрек талқыға,
Салсамдағы махаббатты ақылға.
Салынғанмын, өзіңді ойлап қайғыға,
Өкінгенмін, ғашық болып қалғанға.
Қирағанмын, қопарылып сағымға,
Ашылмаппын, сезім айтып лағылға.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалған өмір

  • 0
  • 0

Қанша менің ғұмырым?
Қанша менің сағатым?
Қашан барып үзіліп,
Таусылады тағатым?!

Толық

Қиындықпен алысатын кез келді

  • 0
  • 0

Қиындықпен алысатын кез келді,
Ғылымменен жарысатын кез келді.
Қазіргі білектілік, күштілік,
Білімменен сыналатын кез келді.

Толық

Келбетің жалындаған елестейді

  • 0
  • 0

Келбетің жалындаған елестейді,
Жүрегім бір өзіңді бөлек дейді.
Қарасам бөтендердің жүздеріне,
Көре алмадым дүние сендіктейді.

Толық

Қарап көріңіз