Мұқағали Мақатаев Арнау – Жарылқасын Нұрдәулет

Бұл ғасырдан емессің білем бірақ,
Өлең деген сый да, емес үлкен сынақ.
Құладыңда, күлдіңде, ғайып болдың,
Сен өшпейсің мәңгілік бағыт бірақ.

О, Мұқағали
Әр өлеңің жүректе жалын қуып,
Қаным суып, барады қаным суып.
Махаббатты маздатқан жүрегіңнен,
Нәр алдымғой бойыма мөлдір тұнық.

Ғашық болдым талай мен елегізіп,
Сор мен бақтың арасыр келем жүзіп.
Мәңгілікке есімің қалар елде,
Тұнық оймен келесің көлді жүзіп.

Ақын атам данышпан дара тұлғам,
Бөлекқой басқалардан сенің тұлғаң.
Өзен болып жазамын өлең саған,
Өлеңімді қабыл ал дана тұлғам.