Өлең, жыр, ақындар

Нұртілеуге

Арындап арғымақтай арда күнің,
Алпысқа сен де келдің, нар бауырым!
Жоңғардың жотасындай қары кетпес,
Сыйлаған Тәңір саған кең жауырын.
Арқалап атан тартар ауыр жүкті,
Өткен ғой мына өмірден небір мықты.
Сүйініп туа біткен тұрпатыңа,
Сенен де үлкен үміт елің күтті.
Қастерлеп көне жырын, ескі аңызын,
Іздедің бабалардың басқан ізін.
Разы ат-­анаңның рухы саған,
Ақтадың ел парызын, дос қарызын.
Мінезің орып түсер алдаспандай,
Кім сенің шаужайыңа жармасқандай?!
Жақсыға көңіліңнің төрі дайын,
Жайдары, жаның таза таңғы аспандай.
Келесің түзу жүріп, тура басып,
Адассаң халқыңменен бірге адасып.
Ақсудың толқынындай аласұрған,
Айналдым жүрегіңнен жырға ғашық.
Босамай ауыр жүктен кең жауырын,
Әр күнің аман жүрген олжа бүгін.
Жарқырап атқан таңың, туған айың,
Түсірсін жылдар саған мол жарығын...


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өмір күйі

  • 0
  • 0

Тұрады соғып өтіп небір құйын,
Әурелеп, үйретпек боп жеңіл биін.
Күйттеп көңіл күйін жүргенімде
Жаңылтып алар ма екем өмір күйін?

Толық

Кенесарының күңіренуі

  • 0
  • 0

Намысын қорғаумен алты Алаштың,
Жаралы көкжалдай жанталастым.
Опасыз жалғанда,
Қапыда қалғанда,

Толық

Ауырғанда

  • 0
  • 0

Мазам кетіп барады, мазам кетіп,
Мазақ етіп жүре ме қазам жетіп?
Тым болмаса жабдығым түгел емес,
Табақ тесік, қасық кем, қазан кетік.

Толық