Босаттым ішімдегі бір адамды – Жадыра Байбұланова

Босаттым ішімдегі бір адамды,
Кешірдім кінәларды, күнәларды,
Сөйтті де өмір мұңнан бір тазарды,
Сөйтті де көңіл кірден бір ағарды...

Арылып күллі қоңсық, кір-қоқыстан,
Шаттандым!
Жүрегім де күлді оқыстан.
Күтпеймін енді өзгеріс Көктем келсе,
Күтпеймін енді хабар жылда құстан...

Орын жоқ тіпті, ішімде енді мұңға,
Көз күліп, көңіл тасып, сел қылуда.
Әлемді құшып, сүйіп алғым келді -
Өкпесіз ғұмыр - маған, мен - ғұмырға.

Болса екен ұзағынан осы күндер,
Бәлкім, ел қателік-ау шешімің дер...
Ей, адамдар, бақытты болғың келсе,
Бақытсыз қылған жанды кешіріңдер!