Көктем

Анашымның күлкісіндей – шуақты,
Көктем келді, сылдырлатып бұлақты.
Құстар ән сап,шағалалар шарықтап,
Бәйшешектер басып кет­ті қырат­ты.

Ой-хой көктем, неткен сұлу, көрікті ең.
Мыңғыраған малды көрдім өрістен.
Жатқан мына кең даланың төсінде.
Жан-жануар тіршілікпен келіскен.

Күн жылынды, мақпал жерге гүл өсті,
Сандуғаштар сайрап әнге ілесті,
Келді көктем ән салып тұр бұлақтар.
Табиғатпен бөліскендей үлесті.

Теңіз жатсын буырқанып, бұлқынып,
Жасыл көктем тұршы осылай құлпырып.
Нөсерлетіп жаңбырыңды жауып өт,
Қалсын менің көңілімде жыр тұнып!