Арайлы Астанам

Аялап өсірдің, Алматым сүйіктім,
Аспандай мөлдірмін, асқардай биікпін.
Өзіңсің- көктемім, өзіңнен басқа бір
Қалауым жоқ менің, алаңым жоқ менің.
Әлдилеп жанымды желпиді самалың,
Көрмесем бір апта сағынып қаламын.
Ұшамын құс болып өзіңе, гүл бағым,
Асығып көргенше Алатау шыңдарын.

Қайырмасы:
Өзіңде гүлдедім, толқыдым, тасыдым,
Өзгеше мен үшін қадірің, асылым.
Оянып таңменен жүзіне қараймын,
Қараймын құмартып, Алматым арайлым.

Жырладым таң нұрын, жинадым тау гүлін,
Өзіңмен бірге өтті балауса бал күнім.
Тауынды шарладым, бауынды шарладым,
Құшақтап гүлінді, қияға самғадым.
Асқарға шықсам да, аспанда жүрсем де,
Тілегім - бір сенде, жүрегім - бір сенде.
Ән қылып шырқаймын, мәңгілік жас қалам,
Алматы – аялы, аяулы астанам.

Қайырмасы.

---