Москва консерваториясында

Шалқыды зәулім залда қазақ әні,
Көшіріп әкелгендей жазираны.
Үнінде сыбызғының келе жатты
Сызылып атып сұлу жаздың таңы.
«Сарыарқа» көкке самғап қақты қанат,
Көсіліп кез алдында жатты алап.
Жанында күй жалыны лап еткендей,
Шабытты Чайковский тұрды қарап.
Не деген нәзік еді шіркін жүрек,
Күйменен қоса толқып тұр дірілдеп,
Қазақтың әндеріне бойы балқып,
Қояды Буденный да күлімсіреп.
Айналып астананың омырауын,
Барады толқып, шалқып қоңыраулы үн.
Сазына симфония араласты,
Құйқылжып Қоян-бүркіт, Балбырауын.
Қазақтың алып келген мол мұрасын,
Бір күйден бір күй артып болды басым.
Тоқтатты Топан күйдің басын тартып,
Қарт қазақ қатты серпіп домбырасын.
1949

---