Бұл бетте «Арман» атты Алтынай Нурлан жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Керемет
Ортамызда Төлеген тұрды жорға, ахау, Сүрінбей ме боз жорға қазған орға, әгугәй. Қыз Жібекті ойласаң нең кетеді, ахау, Орамалы тұрады бес жүз жорға...
Мінгенім дәйім менің сусыл сары-ай, Сусылдар шапқан сайын аттың жалы-ай. Кеткенде аулың алыс, ей, қалқатай-ай, Өтпейді тамағымнан жалғыз тары-ай.
Мен келем тау ішінде түнделетіп, Аймақты күңірентіп өлеңдетіп. Астымда ақ боз атым сылаң қағып, Жалтақтап құлақтарын елеңдетіп.
Аппақ шыңы Ай сүйген асқар Алтай, Арайлы күн алтын нұр шашқан, Алтай! Ағажай, Алтайдай жер қайда-ай?!
Өлеңді неге отырмыз дүрілдетпей, Ай-хай, заман-ай. Қалайық дүрілдетіп заман өтпей, Әй, уәй.
Мұқиттың-ай, мен салайын “Айдайына-ау”, Бақ берген-ай, ер жігіттің-ау, маңдайына-ай, аһ-ай! Алшаңдап асау кердей жүргенімде-ай, Құрбының тап боламы...
Хабарлама
INFO
Айша
Керемет