Ізгілік іздеу – Саят Асылбекұлы

…ынжық һәм
жалынсыз жүзімді
айнадан мұнтаз қып көруден
үмітім үзілді.
ғаламнан ғаламат дертімді кім бұзар?
ынтызар жан бар ма есіме?
қаласа бір Құдай тұрғызар
көл-көсір жылаймын несіне?

мен сондай адаммын.
көктемді көретін көңілсіз күз қылып.
із құрып бәрінен жинақтап жүз күдік.
сенбейтін ешкімге пендемін.
сол үшін
жоқ шығар күнімде,
түнімде -
ізгілік…

Иә, бұл - мен!
жүз мың көбелектен дән еккен құрылғы…
әр күнім - біркелкі, әр түнім - бұрынғы.
Сөйлеймін сүйердей Құдайды! Дінімді!
Шынында иманым бұрында-ақ бүлінді.

Тау шыршасы да өкпелі маған,
қимай тұр бүрін.
бұл орта бұрын…
адамшылықты сыйлайтын-тұғын.
бұтағы бүтін, діңі де берік!
қарасам ептеп үңіле келіп
…
тамыры тозақ уындай ірің.

бұл тамыр -
топыраққа тұншыққан тынысым…
сенімге кіргенді селт ету - жұмысым.
Ес кірмес өзімді өзгерткім келмейді!
Көк шырша,
Шірісе түгелдей шірісін…
***
(есіңде түйе біл,
сен - өзің сүйетін
өмірдің гүлісің.)

Көбелек оянар, бір өлер.
үздіксіз бір дағды бәрібір.
сен де сол өмірді сүре бер
бұйырар бұйырған тағдыр!