Күз

Күз кетіп барады,
Таусылып желегі.
Қалады санамда,
Әр күннің дерегі.

Қоштасты ақырап,
Қауысқа жол беріп.
Бір үзік сырымды,
Әкетті өңгеріп.

Үнсіз қап шегіртке,
Ырғаққа ереді.
Ол дағы жауынның,
Хабарын береді.

Таулар да басына,
Ақ бұлтты орайды.
Төбелер шыңдарға,
Қызыға қарайды.

Ертең-ақ қараша,
Қырауын үрлейді.
Ол сірә біз сызған,
Жолдармен жүрмейді.

Тоналып жапырақ,
Желменен көшеді.
Олар да көктемді,
Аңсайды деседі.
Айгүл Қадыр