Өлең, жыр, ақындар

Дарын мен Қарын (Мысал)

Дарын мен Қарын
(Мысал)

Қарынға Дарын жолықты, Күнәсін айтпақ болыпты. Бұған бір тоқтау салмаса, Құртар деп елді қорықты.

Дарын: Қамын ойлап қарынның Жұтқан сайын тарылдың. Қалтасын қағып халықтың Адамдықтан айрылдың.

Қарын: Адалмын деп мақтанба, Арамдықтан сақтанба. Қаламас ешкім шындықты, Өз қамын ойлап жатқанда.

Дарын: Тасыма, Қарын, тасыма, Қиын кез туар басыңа. Сонда сен маған келерсін, Басыңды иіп қасыма.

Қарын: Баршаға мәлім атағым, Басқада жоқ шатағым. Ебін тауып, екі асап, Шырт түкіріп жатамын.

Дарын: Қойсаңшы, Қарын, қойсаңшы, Қанағат қылып тойсаңшы. Сырт көзбен қарап өзіне, Ісіне қылған ой салшы.

Өз ұлтын сүйер Дарындар, Еңбекпен өсіп жалындар. Ұрпағына не берер, Тойымсыз болған Қарындар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз

Пікірлер