Өлең, жыр, ақындар

Жеңіс жыры

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 467
Онда мен үш жастамын,
Ол бір күн сендерге аян, тұстастарым.
Аңыраған әнімен аналардың,
Аударылып қанша рет түсті аспаным!
Үш жастамын, не бәрі бұл күндері,
Ауыр шақты сәбилік білдірмеді.
Ойыншық пен қолыма тәтті беріп,
Алдандырып мені ешкім күлдірмеді…
Алдандырып мені ешкім күлдірмеді…
Бір жұмбақ күй кеудемде күмбірледі.
Бапсыз өскен біз де бір – қыщқыл дәмді,
Туған жердің жабайы бүлдіргені.
Не білемін онда шын бұл жасымда,
Мендей шығар сол күнгі құрдасым да.
Масақ терген әжемнің арқасында,
«Нан, нан» деп қыңқылдаппын қыр басында.
Жаба алмаған бұлт болып күнімді жау,
Емін-еркін нұрына жуындым-ау.
Нан, Ленин, Жеңіс – деген сөзбен,
Шыққан екен ең алғаш тілім мынау.
Оятты да бесіктен жаңа бір үн,
Жүрегіме жеткізді жаңалығын.
Тілім шығып, жеңіспен келді айналып,
Сағындырған бақытты балалығым.
Осы сөзбен тым ыстық, бірінші ұққан,
Кірді әр үйге сұлудай қылымсып таң.
Жеңіс деген сөзбенен қасиетті,
Тілім шығып, шаттықтан күнім шыққан!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күн – аспанның жүрегі

  • 0
  • 0

Аман ба, айналайын, о, жарық күн,
Мен қашан өзің жақтан көз алыппын.
Көктегі сен ұлы шам секілдісің,
Үстіне түсер мейрім тазалықтың!

Толық

Қуаныш та, реніш те, бәрі өтпелі, алдамшы

  • 0
  • 0

Қуаныш та, реніш те, бәрі өтпелі, алдамшы,
Бірімізді бірімізге болар ма күн, жалғаушы.
Бүгінгіге кешегінің, ертеңгіге бүгіннің,
Жетер ме еке, жетпес пе екен,

Толық

Бала емізіп отыр ана

  • 0
  • 1

Бала емізіп отыр ана, ойын бөлмей басқа түк,
Бұл минуттан басқалардың көксегені бос бақыт.
Бала емізіп отыр ана, бір өмірді алға алып,
Мейірімі күн нұрындай махаббатқа жалғанып!

Толық

Қарап көріңіз