Сен таулықсың

Сен таулықсың.
Шыңда тұрып биікті армандаған.
Ерекшелеу төменде қалғандардан.
Тарбағатай бойымен тарбаңдаған.
Саған шығу қашанда арман маған.

Ақ сұңқармен таласып бір ұшатын.
Желге толқын шаштары жарасатын.
Сен таулықсың қабағын бұлт құшатын.
Сұлулығың ғасырлармен санасатын.

Мен-теңізбін, жәй ғана төмендемін.
Жетемін деп өзіңе өлермендім.
Елеусіз қалғанымды ұққан сайын,
Тереңіме әрмен қарай төмендедім.

Тереңнен тұрып үн қатам биіктен сен тыңдашы.
Жүрекпен жазып жырлатам, керексіз оны қылмашы!