Өлең, жыр, ақындар

Рудный қаласы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 3732
Жоқ деген бұл даладан етер үміт,
Темірдің алды тауып мекенін жұрт.
Тобылдың жағасына тұра қалды,
Жас қала күмбездері көтеріліп.
Болмайтын бұл арада тау атаулы,
Орнапты ақша таулар ақ отаулы.
Көтеріп болат қолдар қондырғандай,
Қақ жарып ортасынан Ататауды.
Жарылыс екпінінен дала айналып,
Көк түтін көмкереді маңайды алып.
Тұрады таң секілді қала үстінде,
Жалыннан алыс аспан арайланып.
Тот басып, тас боп қатқан тірлік тұнып,
Темірден бір өзгеше тіл ұқтырып.
Әр күні бұл қаланың балқиды отта,
Алдағы мың күндерді шынықтырып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Солдат пен құс

  • 0
  • 0

(Баллада)
Соғыс күндей күркіреп дабыл қағып,
Айналаны орады жалын жауып.
Ұшып түсті бұтақтан кішкене құс,

Толық

Россия

  • 0
  • 0

Россия, алыпсың жаның байтақ,
Досың түгіл қарайды жау таңырқап.
Түн болғанда Ленин тауларынан,
Жан отындай жатады жалын бұрқап.

Толық

Жетісу

  • 0
  • 0

Астасқан аспанменен асқарлары,
Секілді жер мен көктің баспалдағы.
Табиғат құдіретімен қиысып кеп,
Қаланған ескерткіштей тастан бәрі.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар