Алматы

Бастап ымырт кезінен,
Ұйықтап жатыр тауда түн.
Электрлі көзімен
Жарқырайды Алматым.
Алматы егер білгенге,
Қазақстан ол аты.
Жүрегімдей кеудемде,
Дүрсілдейді Алматы.
Шілде қайнап тұрғанда,
Бір кетпейді тауда қар.
Жаздың айы туғанда.
Гүл жарады алмалар.
Бір өзінен табылған,
Табиғаттың бар заты,
Не артық сенің тауыңнан,
Астанамыз Алматы.
Тау басында көлдері,
Бұлт астында белдері.
Жатыр тауы бүктүсіп,
Арыстандай кеуделі.
Жалаулары ойнаған,
Жібек аспан астында.
Бұл далаға орнаған,
Алматы да — Москва.
Осы байтақ ғаламда,
Сенсіз күнім құрысын.
Берсең болды маған да,
Босағаңның бұрышын.
1957