Беріктік – Сырбай Мәуленов

Айнала тастай түн күңгірт,
Айтып ең маған сен сырды.
Жұлдыздар сөнді, жел жым-жырт,
Ойланып орман тұр мүлгіп,
Айтып ең маған сен сырды.
Жоғалттым жастық жылдарды,
Күз бұлты төніп сұрланды,
Бәрі де көзден ұрланды.
Айтпа деп өзің тапсырған,
Көңілде со бір сыр қалды.
Қызғандым оны дауылдан,
Қызғандым оны ағыннан.
Қызғандым жастан, кәріден,
Қызғандым жұрттың бәрінен.
Өзіңнен шыққан сол сырды
Келемін сақтап әлі мен.
* * *
Тұр ақ қайың түнде де,
Сұңғақ бойын сақтап тік.
Құйылады гүлдерге,
Айдан саулап аппақ сүт.
Ауылдың бір шетінде
Жатыр өзен ұйықтап.
Дірілдейді бетінде
Әлгі аппақ сүт ұйып қап.