Құрдасқа

Белгісіз туған күніміз,
ЗАГС жоқ қазақ жерінде.
Жиырма екінші жылы біз
Келіппіз осы өмірге.
Білмеймін түнде ай қарап,
Көрдің бе күндіз жарықты!
Күз желі мені аймалап,
Көтеріп дөңнен алыпты.
Біздің ел онда Сыр барған,
Жалғасып кем-кетікпен.
Жарлы да қанды жылдардан
Өтіпті қазақ етікпен.
От алып өмір ұшқыннан,
Биледі бойды күш ағын.
Кейіннен оғы ысқырған,
Майдандар ашты құшағын.
Денені шұрқ-шұрқ оқ тесіп,
Шинельдер қанша қырқылды.
Жеңіске жеттік от кешіп,
Ажалды аттап мың түрлі.
Терімен жанның суарып,
Гүл ектік, жаздық өлеңді.
Біріміз ән-күй шығарып,
Өмірге жайдық өнерді.
Шашымда қырықтың қылауы
Ағарған жылдар көшінде.
Бұрқырап күшім тұр әлі
Өлеңнің жиырма бесінде!