Өлең, жыр, ақындар

Шөңге

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 18929
Туған жердің шаңдатып төсін бүгін,
Айлы түнде шарлаймын Тосын құмын.
Өткелінен аттаймын Қарғалының,
Толқынына жанымның қосып жырын.
Балтыр түріп жүгірген баладай-ақ,
Мен келемін құм кешіп жалаң аяқ.
Табаныма бір шөңге қадалғанда,
Баяғыша жыңғылдар қарады аяп.
Қалып қойған құмның бір кеудесінде,
Өткен күнім оралып келді есіме.
Сағыныппын, дариға, туған жердің
Гүлі тұрсын, тікенек-шөңгесін де.
Көз бұлдырап, елжіреп барады ішім,
О, туған жер, сен күнсің балаң үшін.
Қалтама сол шөңгеңді салып алдым,
Бала күнді еске алып қарау үшін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Балалық туралы баллада

  • 0
  • 0

Оның әкесі соғыста өлді,
Қайыспас қара болаттай төзімді еді.
Ал шешесі жалғыз ұлын арқалап,
Жаудан қашып келе жатқан кезінде өлді.

Толық

Ғазиз ана

  • 0
  • 0

Бір күні дүниеге қарадым мен,
Ну орман жатты өзен алабы кең.
Жайқалды қыз табиғат қызыл гүлмен,
Бәрін де жылытты күн жанарымен.

Толық

Қысқы күн

  • 0
  • 0

Жөнелді жылы жаққа қаз,
Көлінен қуып қыс деген.
Жайылды жерге ақ қағаз,
Жазулар әлі түспеген.

Толық

Қарап көріңіз