Өлең, жыр, ақындар

Құдық

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2868
Шел қысып, күн күйдіріп,
Маңдайдан тер жосылған.
Жапан түзде бір құдық
Ұшырады тосыннан.
Құдық түбі құм тастақ
Су тұнып тұр мөлдіреп.
Шылбырды атып құлаштап,
Жұрт үстіне төнді кеп.
Шөл сусынға тапшы ұдай,
Бақыттай-ақ бұл нағыз.
Шыдамайды қайтсін-ай,
Тигенінше суға ауыз.
Жұрт ерінін жібітті,
Қалған әбден қаталап.
Кім қазса да құдықты,
Тигізді бір шапағат.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үкілі

  • 0
  • 0

Үкілі, тау біткейнен аласасың,
Үйілген алаңқайра ала тасың.
Үкілі, қыз секілді ертедегі,
Үйіріп жолаушыны қаратасың.

Толық

Арал теңізі

  • 0
  • 0

Тұратын жер жоқ дүзде ықтап,
Тұнжырай басқан құмын бұлт,
Жүйкені құртқан сыздықтап,
Жылымшы желі жұлын құрт.

Толық

Аңыз сынды ақиқат

  • 0
  • 0

Сөгіліп сел боп мұзынан,
Көңілге салды үрей қыс.
Шонжының қарлы құзынан
Дүрілдеп жетті дүлей күш.

Толық

Қарап көріңіз