Ядвига – Сырбай Мәуленов

Көздерінен өзгенің,
Сенің көкшіл көздерің.
Айырықша тым өткір,
Белорустың аспаны,
Белорустың орманы,
Белорустың өзені
Сол көздерге түнеп тұр.
Үйірілген толқындай,
Көк көйлегің кестелі.
Тарттың жайдың отындай
Артық айтсам кеш мені.
Сипап өтер шашыңды
Болар ма едім кеш желі,
Ядвига! Кеш мені.
Құл-күң етіп қорлауға
Жау тигенде жалақтап,
Жүрдің қалың орманда,
Қолға қару-жарақты ап.
Қатал етті қан майдан
Сендей қызды жаны аппақ.
Ядвига атыңнан
Шошынды жау алақтап.
Ядвига — батыл жан,
Ядвига — партизан.
Ядвига, ақынмын,
Бауырыма тартамын,
Қарындасын Якубтың,
Қарындасын Янканың.
Аралаймын өзіңмен,
Белорустың алқабын.
Түсіп орман жолына,
Бір жүремін қатып түн.
Кілтін бердім қолына
Мендегі бар уақыттың.
Ядвига!
Жүреміз
Ертең ерте Неманға.
Ессін шаттық желі алда.
Ядвига!
Жүреміз
Ертең ерте Неманға.