Көктем күліп кіреді талай баққа

Көктем күліп кіреді талай баққа,
Көктем кесте төгеді кең аймаққа.
Көктем ыстық қан құйып жүректерге,
Жетелейді жүр-жүрлеп тоғай жаққа:
Оян, қайным, түс болды, олай жатпа!
Тоғай-жеңге таппайды тыным бүгін,
Құрып жатыр көк жібек шымылдығын
Тасасында ақ терек таранады,
Жұрт көзінен жасырып сұлулығын...
Соны көріп бала гүл жымың-жымың...

Қарайсың да елжіреп баяу жаның,
Сен де аңсайсың біреудің аяулы әнін...
Дым көрмеген адамдай тоғай жым-жырт,
Тығып қойып Қозысын, Баяндарын...
Кіре беріп неге сен аялдадың?...