Өлең, жыр, ақындар

Сағат

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2844
Сағат, сағат, тоқтап қалдың сен неге,
Тұрсың үнсіз ақын жатқан бөлмеде.
Сеніменен бірге тоқтап қалыпты,
Қайран жүрек соқпай кәрі кеудеде.
Якуб Колас сеніменен түн қатты,
Сені бұрап сыңғырлатып жырлатты.
Бар даусымен оқып жазған өлеңін,
Оңашада бір өзіңе тыңдатты.
Ақынға ажал тартты бір күн садақты,
Содан бері талай-талай таң атты.
Үмітті боп жүріп кетпес пе екен деп,
Қолыма алып тыңдаймын сол сағатты.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Рудный қаласы

  • 0
  • 0

Жоқ деген бұл даладан етер үміт,
Темірдің алды тауып мекенін жұрт.
Тобылдың жағасына тұра қалды,
Жас қала күмбездері көтеріліп.

Толық

Вагонда

  • 0
  • 0

Тарта берді бізбенен
Жеңіл ұшып жел еріп.
Құшақ жайды түз деген,
Көгалдары көгеріп.

Толық

Терезе – көз

  • 0
  • 0

Үй дегенің — ұлы өмір
Бар қайғысы, шаттығы.
Үй дегенің — ұлы өмір
Бар жастығы, қарттығы.

Толық

Қарап көріңіз