Өлең, жыр, ақындар

Үңгір

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 3016
Көп пе, аз ба бәрі бір,
Бұл үңгірде жатты адам.
Табанының табы тұр,
Алғаш кіріп аттаған.
Кіргізді оны кім бастап,
Осы үңгірдің астына.
Күркіреген күн жасқап,
Әлде аңдардан қашты ма?
Адам ата кім білген,
Жүрді қандай күйге еніп.
Шыққан болар үңгірден,
Үй салуды үйреніп.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бағынған өзен

  • 0
  • 0

I
Аунақшып жатқан кез еді,
Аспаннан жаңбыр жер тілеп.
Текенің тентек өзені,

Толық

Көпір

  • 0
  • 0

Жоқ оған көктің бөтені,
Бұлттар да жайлы мекені.
Тұр оны бірдей көтеріп,
Жер менен аспан екеуі.

Толық

Қош бол, қайран ардагерім

  • 0
  • 0

Алатаудың түнеріп төңірегі,
Бүкіл дала еңіреп егіледі.
Кеудеде бір бұлт атып найзағайын
Жаңбыр болып көзден жас төгіледі.

Толық

Қарап көріңіз