Менің сорым

Кім бар оған ақын болып ту деген?!.
Гүлнәр

Титтейімнен өлең еді қуғаным,
Құйттайымнан сол жол белді буғаным.
Өкімет пен өкілетке өкпем жоқ,
Бар айыбым – ақын болып туғаным.

Бар айыбым – ақын болып жаралғам,
Мен ақын ем туған кезде-ақ анамнан.
Жиырмаға жетер-жетпес осынау
Менен асқан кім бар дедім ғаламнан.

Шенеунік боп көріп едім аз мәні,
Жұрт жабылып соттап құрта жаздады.
Бар айыбым – ақын болып туғаным,
Мына қыртыс маңдайыма жазғаны.

Ат деп, бақ деп айтқан бабам нақылын,
Әкім бүгін іздемейді ақынын.
Жалаңаяқ ақыныңды қайтсін ол?!
Аллам өзі қайырлы еткей ақырын.

Апа, менің ақындығым – айыбым,
Алла ақын деп жасар ма екен қайырым?!
Фаризаға мұңын айтқан Мұқандай
Сізге келдім, түсінерсіз байыбын.

Мен – ақынмын, менің сорым сол ғана,
Сия алмадым рамкаға да, формаға.
Көпшілікке күле алмадым зорлана,
Базбіреуге бола алмадым қолбала.

Ақын болып мұң шағамын Сізге мен,
Толқындарда төңкерілді жүз кемем.
Сізді көрсем алаулаймын жігіттей
Алғаш рет сүйісетін қызбенен.

Шығарып сап Қадағам мен Тұмаңды,
Тіршілікке көз сап тұрмын күмәнді.
Есенқұл мен Фариза апам жоқ енді,
Бұл Ажалға кім келесі ұнамды?!

Өлме, апатай, тілегім сол ең дара,
Өлеңдегі ең сүйкімді мең қара.
Маған ұқсап жазатұғын – Мен ғана,
Саған ұқсап жазатұғын – Сен ғана.

Арамызды шектеп жатыр он жастай,
Өзгелерден жүрем Сізді қорғаштай.
Қазағыма қадірсізбін, бір кезде
Қазақшаға қарсы болған Олжастай.

Қырыққа келдім, жоқ қазаққа өкпем де,
Қылт етсем-ақ қырын қарар көп пенде.
Қазығұртта қаза болды демесең,
Туыс түгіл туған ауыл жоқ менде.

Туыс болса іздемей ме жат ұлын,
Ауыл болса іздемей ме ақынын?!
Оңтүстікте мұң шағар жан қалмады.
...Алматы осы бізден қанша шақырым?!

Қия алмаймын, сия алмаймын үйге түк,
Сол мінезге үйді де алғам үйретіп.
Алматыңа мен де кетіп қалар ем,
Қайда барам «шылбырымды» сүйретіп?!

Гүлнәр апам, Гүлнәр ақын, Гүлнәр қыз,
Біз екеуміз жыр жолында кұрбанбыз.
Алдымызда күтер бізді сырдаң күз,
Мұң шағайық бір жалғызға бір жалғыз.

Жан-жүрегің жылайды ма сыңарсыз,
Бәлкім, апа, жалғыз емес шығарсыз?!
Ақын болып мұң шақтым кеп Сізге мен,
Өзіңіз де ақынсыз ғой, ұғарсыз...