Өлең, жыр, ақындар

Ленин қарапайымдылығы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1983
Қарапайым оның жүріс, тұрысы,
Қарапайым ақтарыла күлісі,
Қарапайым алғашында басталып,
Бітеді оның керемет боп ұлы ісі.
Қарапайым үстіндегі киімі,
Кепкасын да қызық кейде киюі.
Қарапайым сөйлеп кетсе бірақ та,
Басқалардан шығар биік иығы.
Қарапайым оның барлық қимылы,
Ол — өмірдің, өмір оның сыйлығы.
Қарапайым айтылса да қалт болмай,
Орындалып жатады оның бұйрығы.
Жұмысшының, матростың, шаруаның,
Тыңдайды ол көкейдегі арманын.
Әңгімемен сезбейді ол көбіне
Кремльге таянып та қалғанын.
Жолықса оған жұрттың бәрі жаңарып,
Шығады одан өміріне нәр алып.
Күннен биік, терең мұхит түбінен —
Қарапайым лениндік даналық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тарбағатай түтіні

  • 0
  • 0

Жалаң аяқ жарысқан
Айналаның тал бәрі,
Айдалада арыстан —
Тарбағатай таулары.

Толық

Самед вургун

  • 0
  • 0

Каспийдің толқынындай күркіреген,
Неліктен тына қалды шіркін өлең.
Жабырқап ауру жеңіп жатыр ақын,
Қоштасып өзінің ел-жұртыменен.

Толық

Табылған қала

  • 0
  • 0

Өз көзіне сенбегендей әлі жұрт,
Қақпа алдында тұрып қапты аңырып.
Жер астына түсіп кеткен бір қала
Мың жылдан соң жатыр қайта табылып.

Толық

Қарап көріңіз