Зайсан

Зайсаным – Қазақстан қақпасындай,
Құлыбы берік тұрған жатқа ашылмай.
Мен сені мәңгі-бақи жырлап өтем,
Жүректің қобдиында хат жасырмай.
Жерұйық, жаннат Зайсан, пейіш Зайсан,
Ғажайып, кереметтің аттасындай.
Мұхитқа құятұғын Ертісі бар,
Толқыны тулап аққан көп ғасырдай.
Тоныкөк, Күлтегіннің туған жері,
Тарихты тіліп өткен от-жасындай.
Орман-тау, өзен-көлдің сұлулығын,
Санасаң қалып қояр шотқа сыймай.
Жүрегім туған жерді сағынғанда
Ериді Самарқанның көк тасындай.
Бір шөкім Зайсанымның топырағын
Бермеймін алтынға да ат басындай!