Бұл бетте «Қалам» атты Ұлықбек Есдәулетов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Бір сезім бұған дейін арбаспаған, Қолыма алдырғанша алғаш қалам, Жырыма тырнақалды қуанғанмын Колумбтай құрлықты ашқан жан баспаған.
Жұмып кейде жанарымды нұр сіңген, Сырласқанда арман атты тылсыммен. Ту сыртымнан үп еткенде самал жел, Елеңдеймін, сен шығар деп күрсінген.
Қой, жаным, қызығумен ерме маған, Мен болсам құштарлыққа көнген адам. Кірпігім шарасыздан айқасқанша Осынау мазасыздау халде қалам.
Арамызды жатыр біздің тау бөліп, Асуларды аяз қысып, қар көміп. Отырсың ба тысқа қарап әйнектен, Маған деген сағынышың сәл кеміп!
Жүрегім өзімде емес, қарындасым, Босатшы, жіберші деп жалынғасын Ұшырып туған жерге жібергенмін, Барсын да мауқын бассын, дамылдасын.
Күзің келмей үзілмеңдерші, Үмітімнің жапырақтары. Арманымның әлі алыс атыраптары, Күлімдеген көктемдей өмірімнің
Хабарлама
INFO
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі