Сауыр тауға шыққанда

Көлеңке жұлдызды тығылды ұрлап,
Шыңырауға ептеп кiрiп.
Күн шықты шығыстан туын бұлғап,
Жал-құзды ерттеп мiнiп.
Жантайған жотаны күн-батырдың
Семсерi турап, тiлген.
Бозторғай беткейде жырлап тұрды
Беттегi сияқты мең.
Сұңқарлар сұңқылдап көз iлмедi,
Тауына ән арнады.
Отымды үрледi көзiмдегi
Сауырдың самалдары.
Өстiм-ау осы таудың төменiнде
Ойнақтап жорға тайдай.
Ал оны жүрмiн әлi өлеңiмде
Мен бiрақ ойната алмай.