Балдырған

Балдай тәтті балдырған,
Жүрек отын жандырған.
Балапандай томпайып,
Мейіріміңді қандырған.
Күлкісі де бөлекше,
Қылығы да ерекше.
Үйдің ішін мәз-мейрам,
Көңілді етер, керексе,
Доп қууға құмар-ақ,
Бірін-бірі қуалап...
Мақтап қойсаң, қол соғып,
Тақпақ та айтар тұра қап.
Таудай оның талабы,
Тез байқағыш, ғажабы.
Алма жүзі нұрланып,
Құлыншақтай шабады.
Келмесе де, бұзаудың
Суретін ол салады.
Еркелетсең, жылаудың
Амалын да табады.