Партизан қасым

Отыз метр орға құлағанда,
Партизан Қасым жылаған ба?!
- Жүз метрден мен үшін
құлау керек, -
Депті қарқылдап, көңілін сұрағанға!
Сақтайды ар- ұятты,
Қайрат-қажыры мұқалмай,
Жұмыртқа коньякті,
Жұмыртқа ішіп,
Тартады коньякті,
Кебірсіген көнегімен,
Тат басқан шелегімен
Жарықтық Қажымұқандай.
Түссе де ізі,
Жеті ажалдың
Ол өзі ойлайды
Мейірімді деп бет ажарын.
Сілкиді күлкісімен
Баспаның этаждарын.
Қайғыдан қазылмайды
Тұрса да жылап іштей.
Басы оның жазылмайды
Шаншылып құлап түспей.
Партизан болғанымен
Бұл бір жан қыз қылықты,
Партизан Қасым
Үй іші орманымен
Өмірі қызғылықты.
* * *
Маған бабам қалдырған,
Үзіп алып жаңбырдан.
Көзіңнің тамшы жастарын
Көңілін оттай жандырған.
Маған бабам қалдырған,
Маңдай терін, бай күшін.
Кейде есінен тандырған,
Қара өазан қайғысын.
Ой көлінде тоғытып,
Шаттық етем шер мұңды.
Қайта соғып, қорытып,
Балқытамын жер, күнді.
Маған бабам қалдырдың,
Қасіретті қайғыңды.
Мен балама қалдырам,
Өзім ашқан ай, күнді.

---