Көне шаһар, жас қала

Кеше Манчестерге келгенбіз. Қала айрықша ұнады. Әсерленіп, өлең жаздым. Бұл жыр Манчестерге арналғанмен, жалпы Англия шаһарларының сипаты бар.
26.08.2025.

Бұл шаһарды көнекөзге телиді ел,
Заманалар қырау салған шашына.
Ақсақалдай аңыз айтад(ы) көне үйлер,
Жел-жауыннан әжім түскен тасына.

Дария-кеуде абыз сынды түр-түсі,
Бүгілгенмен, бейнесі тұр кішірмей.
Көне үйлердің «қартайыпты» кірпіші,
Сарғайыпты, қарияның тісіндей.

Сал дәуренін еске алып кешқұрым –
Самалы да әфсана айтып, еседі.
Ондағы ескі нысандардан естідім,
Англияның даңқты күнін кешегі!

Жаңа үйлер де сап түзеген қаламда,
Таңданумен тағатымды тауыстым.
Жарқыраған ғимарат та көп онда,
Көзді арбайтын құйрығындай тауыстың.

Зәулім, әсем ғимараттың не түрі,
Есіңді алар мың құбылған перідей
Сылаңдаған сұлу сынды кейбірі,
Енді бірі кербезденген серідей.

Жұлдыздарға ұмтылады таласып,
Қыран құстың заңғардағы күйіндей.
Ғимараттар көз тартады жарасып,
Сері менен хас сұлудың биіндей!

Бір қарасаң, қазыналы ақсақал,
Бірде әнге, қуанышқа мас қала.
Бұл Манчестер – Шекспирдей қарт шаһар,
Һәм Ромео-Джульеттадай жас қала.