Өкпелеме өмірге

Кез келгенді тоқтай қап,
Тыңдай берсең пікір көп.
Көп жүрген жер тайғанақ,
Тыңмен жүрсең шұңқыр көп.

Өлең өкпелеме өмірге Сатқан Молдақасұлы өлеңдері

Пікірлер (0)

Дүние-теңіз, адам-қайық есетін,
Өмір гүл ғой өсетін де өшетін.
Заман дауыл, адам қаңбақ сияқты,
Ыңғайымен тек домалап көшетін.

Толық

Ей, қазағым! Жан бауырым ,туғаным,
Сенің қамың бала жастан қуғаным.
Сен бақытты,сен өркенді ел болсаң,
Болмас еді басқа менің арманым.

Толық

Жадыратып бәріңді күлкіменен,
Көңілсіздік көрмейсің бір күні менен.
Табаныма сезіліп тұрады ылғи,
Жұмыр жердің жүрегі бүлкілдеген.

Толық