Өлең, жыр, ақындар

О, табиғат, өкпелімін өзіңе

  • 11.12.2016
  • 0
  • 12
  • 32797
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Арамсаққа жалтыратып сөз бердің.
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Қызғаншаққа жалтыратып көз бердің.
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Арамсаққа жалтыратып сөз бердің.
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Қызғаншаққа жалтыратып көз бердің.
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Көрсеқызар болды неге көретін?
О, табиғат, өкпелімін өзіңе,
Өсекшіге неге құлақ бересің?
Олар келіп бүлдіреді заманды-
О, табиғат, өкпелімін өзіңе.
Дүниеге жаратады адамды,
Неге ғана қарамайсың көзіңе?



Пікірлер (12)

Хабиба

Өте жаөсы өлең түбінде терең сөздер жатыр

ақерке

мықты

Аноним

Тамаша

Акмарал

Керемет

адил

керемет

Жазира

Өте керемет

сако

кушти

Абылай

керемет

Әдемі

Күшті

Нуршат

Осындай акындармен тамсанамын

жанел

1 шумақ екі рет қайталанған

Айзада Асылбек

Кушты такпак екен

Пікір қалдырыңыз

Ауа

  • 1
  • 13

Сәби жұтса - жайраңдайды, күледі,
Ару жұтса - албырайды гүл өңі.
Кәрі жұтса - қарт денесі жайылып,
Жай табады ентіктірген жүрегі.

Толық

Құмарлық жолы қаяусыз

  • 0
  • 3

Құмарлық жолы қаяусыз,
Көңіл, бірақ, жерігіш.
Балдың да дәмі баянсыз,
Ауызға түссе, ерігіш...

Толық

Ойлар

  • 0
  • 2

Дүние деген жәрмеңке:
Келдің екен - көріп кет!
Дүние деген жәрмеңке:
Алдың екен - беріп кет!

Толық