Жеңіс
- 0
- 2
Сәулесін шашып түнекке,
Ысырып жауды жер-көктен.
Қасірет тұнған жүрекке
Жеңіс боп келді сол көктем.
Жүректерді ізгілікке елең ғып,
Сонда айтылар әсем ән мен өлеңді ұқ.
Салтанат па, мереке ме, мейрам ба,
Бір-біріне "Құтты болсын!" деген жұрт.
Бұйыртады тағдыр, шіркін, әр адамға несібін,
Кеше емес пе ед мектеп-ұя бұларға ашқан есігін.
Енді, міне, содан бері зулап жылдар өтіпті,
Мектебімен қоштасар сәт бұларға да жетіпті.
Ақерке
Керемет
Жасмин
Өте керемет
Қанат Б
Ғабиден Қожахметтің бұл өлеңі жүректі елжіретеді. Ұстазға деген шынайы құрмет пен тәрбиенің мәні керемет жеткізілген. Әсіресе соңғы шумағы терең ой салады және әр оқушы мен әр ұстазға шабыт береді. Қазақ әдебиетінің асыл мұрасы ретінде оқуға тұрарлық, әр сөзінің мағынасы жүрекке тиеді!