Өлең, жыр, ақындар

ЖЕР КІНДІГІ

Бақыт құсы ұялаған бір керім,
Кімдер өтіп, кім баспады бұл жерін?!
Жер бетінде жалғыз ғана жұмақ бар,
Самалменен тербеткен сан гүлдерін.

Нұһ пайғамбар, Арыстан баб, Иассауи,
Суын ішіп, ат шалдырған - осы жер!
Дана Абай, жыр - Жамбылым, Мұхтарым,
Бар әлемді таң қалдырған - осы жер!

Батыр халық, ақын халық - қазағым,
Мың ғасырлап өмір сүрер - осы жер!
Байлығымен, мұрасымен таң қылған,
Жер кіндігі болып өтер - осы жер!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

ӨМІРГЕ ӨКПЕЛІ ЖІГІТКЕ

  • 0
  • 0

Әй, бауырым, сен неге өкпелейсің,
Бәріне де кінәлі өмір дейсің.
Өмірдің саған қандай жазығы бар,
Соны ойлап күндіз-түні көз ілмейсің.

Толық

Бос сөз

  • 0
  • 0

Бос әңгіме өсекті ермек етер,
Кей адамдар желге ұшқан қаңбақтай.
Салмағы жоқ сөздерден қуат кетер,
Шөл далада қурап қалған жантақтай.

Толық

КЕШІРІМ

  • 0
  • 0

Кешірім керек өмірде,
Кешірім керек, әрине.
Кешірімді білген адамдар,
Шырақ боп жанған әр үйде.

Толық

Қарап көріңіз