Ескі күн
- 1
- 2
Ескі күн ес шыққанда кетер естен,
Қиялды кейде билеп жетелескен.
Мол өріс, алқап қоныс, кең жайылым,
Сол күнгі қулар, сулар кетер ме естен?
Болар де елең дап - дайын,
Тыңдамай - ақ бұлбұлды.
Білмей - ақ сұлу мән - жайын
Жазар едім бір жырды.
Өзенімен, қаласымен Безенген күз.
Кеш еді, келе жатық өзенге біз.
Қайтуға өзенді өрлеп, арал көріп,
М...сыз шығалық деп, кезенгенбіз.
Алма
Ілияс Жансүгіровтің «Жаңа дала» — қазақ поэзиясында өлкенің жаңа кезеңі мен қоғамдық өзгерістердің бейнесін әсерлі жеткізетін көркем шығарма. Бұл өлеңде ақын Қазақстанның кең даласы мен оның дамып келе жатқан бейнесін, жаңа ауыл‑шаруашылық техникасы мен темір жолдардың ел картасын өзгертіп жатқанын поэтикалық тілмен сипаттайды. Ол заманауи техниканың енгізілуі мен жаңа өндірістік мүмкіндіктердің ел тарихындағы орны туралы ой қозғайды.
Мен бұл өлеңді оқып, табиғат сұлулығы мен қоғамдық прогрестің бірегей бейнесін, қазақ поэзиясының бай рухани мазмұнын тағы бір мәрте сезіндім. Мұндай туындылар қазақ әдебиетінің көркемдік тілін бағалайтын оқырманға рухани байлық сыйлап, туған жерге деген сүйіспеншілік пен болашаққа деген сенімді арттырады.