Өлең, жыр, ақындар

Құм

  • 29.03.2018
  • 0
  • 0
  • 3025
Құм менің құндағым ғой, бесігім ғой,
Өмірге бірінші ашқан есігім ғой.
Көктемде қозыменен бірге туып,
Ботамен ойнап бірге өсіп ем ғой.
Қиялды жетектейтін ерте күнге
Тыңдадым тасбақаның ертегін де.
Ызыңдап қурай әуел ән бастайтын
Өз сырып оңашада шертерінде.
Қарқылдап кәрі қарға сексеуілде
Айтатын көргендерін өз тілінде.
Айтатын сүрең жайын - сүргін жайын,
Айтатын қан төгіскен қырғын жайын.
Жататын өлген іздер, туған іздер,
Жататын қашқан іздер, қуған іздер.
Жаттадым соның бәрін, оқыдым мен
Жазғандай жүрегіме тоқыдым мен.
Естігем жылағанын бұлақтың да,
Естігем сыңсығанын құрақтың да.
Көргенмін қара түнде әлсіз жанған
Сәулесін алыстағы шырақтың да.
Сол сәуле кеткен алып мені алысқа,
Бермепті бір минут та демалысқа.
Кетіппін егде өмірін бастаппын да,
Кетіппін жас шағымды тастап құмға.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір драматург туралы

  • 0
  • 0

Ұзақ түнде көп күшенді ісініп,
Пьеса шіркін шыға қоймай, қысылып.
Жамап-жасқап қырық шоқпытты ақыры
Көріп еді театрға ұсынып,

Толық

Москва, саған

  • 0
  • 0

Москва, саған, саған, сүйікті астанам
Арнадық біз жалынды жыр мен әндерді.
Әніміз қандай асқақтата бастаған –
Аспандай биік, океандай терең, пәрменді.

Толық

Кішкене портрет

  • 0
  • 0

Өзгергіш бояу секілді,
Осы бір адам қызық - ақ:
Жап-жаңа жүзі жылы еді
Сұрлана қалды бұзып ап.

Толық

Қарап көріңіз