Көз талдырып келемін – Марфуға Айтқожина

Кеттім-ау, ести алмай әніңді ақыр,
Арадан толқын жылдар ағып жатыр.
Жылысып жылдар озып, сен кеткенмен,
Сендік сезім дауылдап жанып жатыр.
Өмірдің зулап ағып қилы аптабы,
Өзекті өртейді екен қинап тағы,
Келеді нәзік әнді аңсауменен,
Жүректің тынбай қағып күй қақпағы.
Жүрміз ғой күйініп те, сүйініп те,
Бұл адам не кешпейді тірлікте.
Келемін отыңа ұдай өртенумен,
Келемін көз талдырып бір үмітке.
Арманың таусылмайтын бұл бір ағын,
Күй сазына көңілді мың бұрадым.
Кетпесе домбырадан төгіліп күй,
Талай-талай жан жүдеп тұнжырадым.
Күй құдірет кеудеге құйылатын,
Жалын емес, жанарға жиылатын.
Ұмытып бұл өмірде басқа барын,
Тәңірім сол ма дерсің сиынатын.