Өлең, жыр, ақындар

Қиыласың

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1278
Қиыласың, домбыраңды шертші деп,
Тымық күнде дауыл тілеп, өрт тілеп.
Бұл өмірде қуанышты да, көкірегін
Қасіретпен қарс айырған дертті көп.
Кішіресің сонша неге қиылып,
Жанарыңа жылу біткен жиылып.
Мол сезімің абайсызда мөлт етіп,
Шарасынан кететіндей құйылып.
Қиыласың, сол бір әнді тым қалап,
Жүрегіңді айықпайтын мұңға орап.
Бақыт неге болмайды екен баянды,
Табаны оның сонша неге сырғанақ...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мәскеудегі Пушкин ескерткіші алдында

  • 0
  • 0

Александр Сергеевич!
Мазалайын, сұрағыммен...
Ақындық аспанында құдайым ең.
Даусың жеткен кең-байтақ Ресейге,

Толық

Биіктік

  • 0
  • 0

Жетем деп ілгері ұдайы ұмтыламын,
Бұл өлең таптырмай-ақ жүр тұрағын.
От жүректі қамшылап ойқастайды,
Дәл түсірмей жаныңа күн шуағын.

Толық

Біз екеуміз

  • 0
  • 0

Отты көздің жанарынан аумаған,
Егіз қайың сияқты едік екеуміз.
Ақжал толқын сияқтанып аунаған,
Жетелесіп бірге өскен екенбіз.

Толық

Қарап көріңіз