Құлжа
- 0
- 0
Тағдыр жазса —
Талайлардың олжасы.
Тайып кетсе,
Тасқа тамар мол жасы.
Күздің соңғы күндері
Өңі қашқан бәрінің,Оңып кеткен атырап.
Қолдарындай кәрінің
Қалтырайды жапырақ.
Соңғы кезде жерге күн
Қырын қарап алыпты.
Қара бұлттар жөргегін
Кептіре алмай қалыпты.
Жұрттар үйде суықта,
Жұмыс біткен істеліп.
Өз билігін жуықта
Жүргізеді қыс келіп.
Жапырақпен жаматып
Тастағандай үстіміз.
Листовка таратып,
Жамандайды қысты күз.
Алим
«Күздің соңғы күндері» – табиғат пен адамның ішкі сезімін үйлестіре суреттеген тамаша поэтикалық шығарма. Бұл өлеңде күздің тынысы, жапырақтың сарғайып жерге түсуі мен жақындаған қыстың салқын тынысы бейнеленеді, оқырманға табиғаттың өзгерісі арқылы жан мен көңіл күйдің ауысуын сезіндіреді.
Ақын жапырақтың қолдарындай дірілдегенін, күннің суықтанғанын және қара бұлттардың аспанға үйіріліп, қысқа дайындалғандай көрінісін өте шебер жеткізеді. Бұл – күздің соңғы күндерінің әсемдігі мен үмітті үнете отырып қоштасуын сезінуге мүмкіндік беретін поэзия.
Өлең жолдары адамның көңілінде жаз бен қыс арасындағы нәзік өткелді, уақыттың ағуын бір сәтке тоқтатқандай әсер қалдырады. Мұндай шығармалар оқырманды табиғат пен өмір сұлулығын бағалауға шақырады, жүрекке жылы тебеді.
Жалпы, «Күздің соңғы күндері» – қазақ поэзиясының романтикалық лирикасына толы, табиғатты сезінуге жетелейтін әсерлі өлеңі.