Өлең, жыр, ақындар

Табиғат және мен

  • 29.04.2019
  • 0
  • 2
  • 19321
Табиғаттан қол үзу де — бір қайғы.
Күйбең тірлік қызығыңды ұрлайды,
Банкеттегі хрустальдің сыңғыры
Жапырақтың сыбдырына тұрмайды.
Жырға құмар көмекейім сырнайлы
Газды суды ішсем болды — құрғайды.
Шоколадтың ең тәуірі
Тоғайдан
Теріп жеген бір жидекке тұрмайды.
Он флакон әтіріңіз
Бір уыс
Көк жусанның жұпарына тұрмайды!
Руль емес,
Мына маған бер қамшы.
Мен боп саған айтар сырын бар малшы.
Қайта туу мүмкін емес,
Егерде
Қайта тусам,
Болар едім орманшы!..



Пікірлер (2)

Әдемі

Жақсы

Серикбаева Лаззат

Өте жақсы өлең.

Пікір қалдырыңыз

Біз өзіміз жауап емес

  • 0
  • 0

Біз өзіміз жауап емес —
Сұрақпыз.
Желді күнгі суылдаған құрақпыз.
Өтіп жатыр,

Толық

Орман

  • 0
  • 1

Әлділері қорғанбай,
Әлсіздері ышқынған.
Тоғай түгел тұрғандай
Қуғыншы мен қашқыннан.

Толық

«Мат»

  • 0
  • 1

Бір дүние қосылды —
Шахматын берді атам.
Жеңбесем де досымды,
Шайқасқанды ұнатам.

Толық

Қарап көріңіз