Өлең, жыр, ақындар

Табиғат және мен

  • 29.04.2019
  • 0
  • 2
  • 19067
Табиғаттан қол үзу де — бір қайғы.
Күйбең тірлік қызығыңды ұрлайды,
Банкеттегі хрустальдің сыңғыры
Жапырақтың сыбдырына тұрмайды.
Жырға құмар көмекейім сырнайлы
Газды суды ішсем болды — құрғайды.
Шоколадтың ең тәуірі
Тоғайдан
Теріп жеген бір жидекке тұрмайды.
Он флакон әтіріңіз
Бір уыс
Көк жусанның жұпарына тұрмайды!
Руль емес,
Мына маған бер қамшы.
Мен боп саған айтар сырын бар малшы.
Қайта туу мүмкін емес,
Егерде
Қайта тусам,
Болар едім орманшы!..



Пікірлер (2)

Әдемі

Жақсы

Серикбаева Лаззат

Өте жақсы өлең.

Пікір қалдырыңыз

Жүлдегерлер

  • 0
  • 0

Жүлдегерлер
Жемісіндей әр істің
Жамбысына ие болып жарыстың,
Көк аспанда қартайып һәм жуасып

Толық

Одағай

  • 0
  • 0

Мана сен трамвай ішінде
Бола қап ойланған пішінде,
Таяқты әжейді көрмедің,
Түрегеп орныңды бермедің,

Толық

Әрине, балаң басқа

  • 0
  • 0

Әрине, балаң басқа,
Жарың басқа.
Бөледі көңіліңді қарындас та.
Шаруасы тіршіліктің біткен емес,

Толық

Қарап көріңіз