Өлең, жыр, ақындар

Табиғат және мен

  • 29.04.2019
  • 0
  • 2
  • 18985
Табиғаттан қол үзу де — бір қайғы.
Күйбең тірлік қызығыңды ұрлайды,
Банкеттегі хрустальдің сыңғыры
Жапырақтың сыбдырына тұрмайды.
Жырға құмар көмекейім сырнайлы
Газды суды ішсем болды — құрғайды.
Шоколадтың ең тәуірі
Тоғайдан
Теріп жеген бір жидекке тұрмайды.
Он флакон әтіріңіз
Бір уыс
Көк жусанның жұпарына тұрмайды!
Руль емес,
Мына маған бер қамшы.
Мен боп саған айтар сырын бар малшы.
Қайта туу мүмкін емес,
Егерде
Қайта тусам,
Болар едім орманшы!..



Пікірлер (2)

Әдемі

Жақсы

Серикбаева Лаззат

Өте жақсы өлең.

Пікір қалдырыңыз

Кімге енді жалбарынам жайып қолды

  • 0
  • 0

Кімге енді жалбарынам жайып қолды?!
Бір сәтте жүзіп өтті қайық көлді.
Апыр-ай!
Былдырлаған бөбек кезім

Толық

Ала жібін ешкімнің аттамадым

  • 0
  • 1

Ала жібін ешкімнің аттамадым.
Ақты даттап,
Қараны ақтамадым.
Көз салмадым біреудің қалқасына,

Толық

Құм

  • 0
  • 0

Қаталдық пен сараңдық. —
Құмның ата мінезі.
Көрсеткеннен қараңды,
Қасарады ол өзі.

Толық

Қарап көріңіз