Өлең, жыр, ақындар

Құрмет

  • 29.04.2019
  • 0
  • 0
  • 4510
Ер бақытты бағасын берген елі —
Көп екен ғой көргеннен көрмегенім —
Қадеке!— деп,
Кәке!— деп,
Енді қазір
Отырғызып қояды төрге мені.
Уақыт шіркін өтеді,
Өзгереді.
Өзгергенін күн сайын көз көреді.
Осы кештің үлкені өзіңіз деп,
Және маған алдымен сөз береді.
Сый-құрметке жомарт қой дала біздің.
Одан қалған күні жоқ қаламыздың.
Алып-алып қояды інішектер
Амандығы үшін деп ағамыздың.
Ел жетпейді, шіркін-ай, елге біздің!
Бағасын бұл түсірмес өңгеміздің.
Содан кейін ішеді екінші рет,
Арқасы деп барлығы жеңгеміздің.
Мақсат емес тойдыру құр қарынды,
Шырқап қоя береді бір дарынды.
Сөзді бөлмей,
Жөнімен,
Сәтіменен
Жатқа оқиды содан соң жырларымды.
Дастарқанның қонғандай келіп құты,
Ұшып кете жаздайсың желік бітіп.
Аяғыңды тигізбей қара жерге,
Кетеріңде тұрады көлік күтіп.
Күлім қағып мейірлі қой көздері,
Қарыздар ғып осылай қойды өздері.
Құрметті бұл қалайша ақтаймын деп,
Кірпік ілмей шығамын кей кездері.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бәйге жыр

  • 0
  • 0

Қуаныш боп әлдилесе ғажап түн,
Кейде дәмін татып көрдім азаптың.
Биік те емес,
Төмен де емес ешкімнен

Толық

Шараптың шөпілдеткен шелегін

  • 0
  • 0

Шараптың шөпілдеткен шелегін
Жақсылыққа о бастан-ақ бөлемін.
Сүрінгенді қолтығынан сәл демеп,
Құлағанды тұрғызып-ақ келемін.

Толық

Бас пен Тарақ

  • 0
  • 0

— Біз тұрғанда, о, бауырым, туысқан,
Басқаменен кезің бар ма сиысқан?!—
Деді Тарақ бурыл Басқа менменсіп,—
Менсіз сенің күнің құрсын ұйысқан!

Толық

Қарап көріңіз